Την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2024 το ΚΕ.Π.Ε.Π.Ψ.Υ. Μεσσηνίας σε συνεργασία με τον ΟΚΑΝΑ υλοποίησε στο Γυμνάσιο Πύλου σεμινάριο για Γονείς με θέμα: “Όρια και Εφηβεία”.
Στο πλαίσιο του σεμιναρίου αποτυπώθηκε ότι τα όρια δημιουργούν ένα κλίμα ασφάλειας και σιγουριάς που βοηθούν τον έφηβο να εξερευνήσει τον εαυτό του και να αναπτύσσει την ταυτότητά του. Παράλληλα τονίστηκε ότι μέσα από τα όρια οι έφηβοι ακόμα και αν αντιδρούν αισθάνονται την αγάπη, την φροντίδα, το νοιάξιμο των γονιών τους.
Γι’ αυτό και είναι σημαντικό οι γονείς με ψυχραιμία, με σταθερότητα, με αποδοχή να γίνονται το καταφύγιο των εφήβων τους. Ακόμα και στις συγκρούσεις με τους εφήβους τους, να μην ματαιώνονται και να μην απογοητεύονται, αλλά να βρίσκονται δίπλα τους “τραβώντας την άλλη άκρη του σχοινιού, χωρίς να το αφήσουν”, όπως περιγράφει και το γράμμα του εφήβου στη συνέχεια…
“…Τώρα ψάχνω για τα όριά μου και καμιά φορά τα βρίσκω όταν σε πιέζω κι όταν πιέζω όλα όσα ήξερα, μέχρι τα άκρα. Τότε νιώθω, πως υπάρχω για ένα λεπτό, πως αναπνέω για λίγο! Ξέρω, ότι λαχταράς να γίνω και πάλι εκείνο το καλό παιδί που ήξερες. Και το ξέρω αυτό, επειδή και εγώ το ίδιο ψάχνω και καμιά φορά αυτή η αναζήτηση είναι τόσο επώδυνη.
Χρειάζομαι αυτόν τον καβγά. Θέλω να δω, ότι όσο άσχημα ή έντονα και αν είναι τα συναισθήματά μου δεν θα μας καταστρέψουν. Χρειάζομαι την αγάπη σου ακόμα και στα χειρότερα. Ακόμα και όταν φαίνεται πως δεν σε αγαπώ. Θέλω να αγαπάς τον εαυτό σου και εμένα και για τους δυο μας. Ξέρω, ότι το να μην σε αγαπούν και να μην σε συμπαθούν είναι χάλια. Μην με παρατήσεις σε αυτόν τον καβγά, σε αυτόν τον αγώνα…
Αυτός είναι ο καβγάς που θα με διδάξει, ότι οι σκιές μου δεν είναι μεγαλύτερες από την λάμψη μου. Αυτός είναι ο αγώνας που θα με διδάξει, ότι τα άσχημα συναισθήματα δεν δείχνουν το τέλος μιας σχέσης. Αυτός είναι ο καβγάς που θα με διδάξει να ακούω τον εαυτό μου, ακόμα και όταν απογοητεύω τους άλλους.
Και αυτός ο συγκεκριμένος καβγάς θα τελειώσει. Όπως οι καταιγίδες. Και εγώ θα ξεχάσω και εσύ θα ξεχάσεις. Και μετά θα ξανασυμβεί και εγώ θα έχω ανάγκη να κρατάς αυτό το σχοινί ξανά. Και θα το χρειάζομαι για χρόνια ακόμα…
Σε παρακαλώ, κάνε κουράγιο και κράτα την άλλη άκρη του σχοινιού. Και να θυμάσαι, ότι κάνεις την πιο σημαντική δουλειά που θα μπορούσε να κάνει κανείς για μένα αυτή τη στιγμή…
Με αγάπη,
Ο έφηβός σου”
Ευχαριστούμε πολύ την Διευθύντρια και τους /τις Εκπαιδευτικούς του Γυμνασίου Πύλου για την όμορφη συνεργασία μας!
